Türkiye de çalıştığım zaman içerisinde bende hafta sonu, gece, tatil demeden çalıştım. Pazartesi girip, Çarşamba günü ofisten çıktığımızı bilirim. Geceleri çok kaldık ofiste. Bunlar olağan şeyler ve projenin yetişmesi için yükün programcı sırtına yüklenmesinden kaynaklanan negatif bir durum.

Ama tabii halimiz böyle diye oturup ağlamak yerine, zevk aldığımız şeyleri ara sıra da olsa yapmak, daha kötüsü de olabilir diye düşünmek, içinde bulunduğumuz bu ruh halinin bizi sarmasını engellemek sanırım daha pozitif bir yaklaşım olacaktır.

Madem Cumartesi yok sende Pazar gününü öğle bir değerlendir ki sadece sevdiğin şeyleri yap, sevdiklerinle vakit geçir, tarla bahçe işlerine bak, çiçek yetiştir, kedi besle, git bir barda iç, sinemaya git vs.

Ayrıca hayat senin hayatın, bunu nasıl planladığın ve zorlukların üstesinden nasıl geldiğin sana kalmış. Halim kötü, yandım bittim, çok çalışmaktan hastalandım, sektör battı, para yok falan gibi serzenişler kişiyi bir yere götürmez.

Birisinden "Kişi hakkettiği olayların ve sosyal toplumların içinde bulunur" lafını duymuştum. Arkadaş çevren ve yaşadığın olaylar senin hakkettiğin hayattır ve dersini çabuk alırsan bu çevrenin değiştiğini göreceksin.

Biraz ruhsal bir cevap oldu ama idare et...